Verkefnaskil (partur3)
Ég kyssti blítt barmana á Rósu hlustaði á andköfina sem hún tók við hvern koss. Hún greip um höfuðið á mér og togaði mig fastar að klofinu. Ég sleikti hana og stakk tungunni af og til eins djúpt og ég gat inní hana, þá jukust stunur hennar og ég varð graðari og graðari við hvert hljóð sem barst frá henni. Ég elskaði hreinlega bragðið af henni. Ég teygði hendurna á mér upp að brjóstum hennar og tók þéttingsfast um þau. Brjóstin á Rósu voru flott C skál og svo þrýstin að ég hugsaði með mér að það gæti eins verið að þetta væri ekki frá náttúrunnar hendi en gat þó ómögulega séð neitt sem benti til annars. Geirvörturnar voru grjótharðar og ég lék með fingrunum um þær. Ég fann löngun að standa uppúr stólnum og kafa með titlinginn inní hana en varð að hemja mig því þetta átti að endast lengur en ég treysti mér til á þessarri stundu. Eftir nokkurn tíma reysti Rósa sig upp á olnboganna á borðinu og spurði hvort það væri ekki leiðinlegt að vera alltaf á mínu eiginn vinnuborði, ég svaraði jú enda vissi ég að Rósa hafði eitthvað sérstakt í huga. Hún settist upp, togaði mig upp að sér og kyssti mig um leið og hún greip um klofið á mér. Hún fann að ég var grjótharður og sagðist vona að ég ætti meira handa henni.Rósa fór niður af borðinu og sagði mér að elta sig, sem og ég gerði. Hún labbaði inní fundarherbergið og sagði mér að setjast í stólinn á endanum við langt fundaborðið. Ég settist og bjóst við að Rósa myndi setjast ofaná mig en óraði ekki fyrir því sem Rósa tók næst uppá. Hún steig uppá einn stólinn og fór uppá borðið, þar lagðist hún á mitt borðið þannig að ég horfði ofaná höfuðið á henni og fætur hennar foru fjærst mér. Hún leit á mig og sagði að hún ætlaði að gefa mér eitthvað til að rifja upp næst þegar ég sæti á fundi þarna, og svo byrjaði hún. Rósa fróaði sér á miðju fundarborðinu og ég naut þess að horfa á hana. Hún byrjaði létt en jók jafnt og þétt hraðann þegar á leið, þessu fylgdu stunur sem jukust í takt við hraðann og að endingu þegar hraðinn og öskrin voru orðin veruleg sá ég að Rósa fékk fullnægingu. Hún teygði sig og beygði þegar fullnægingin fór um líkama hennar. Þegar fullnægingunni var lokið lá Rósa hreyfingarlaus í nokkrar sekúndur en leit svo á mig og brosti. Ég hafði fengið virkilega spennandi efni til að hugsa um ef fundirnir á næstunni yrðu leiðinlegir. Rósa bað nú um að fá að sjá verkefnið og við löbbuðum inní prentaraherbergið þar sem þetta lá þar tilbúið í prentaranum. ég tók bunkann og rétti Rósu sem leit yfir forsíðuna kæruleysislega áður enn hún lagði bunkan á eina hilluna við dyrnar. Eftir þetta riðum við í öllum hugsanlegum stellingum og ofan á öllum tækjum sem við gátum. Þegar við höfðum lokið okkur af var ekki sjón að sjá prentaraherbergið, pappírar lágu um öll gólf og laust smádót lá á víð og dreif. Rósa kyssti mig þegar hún reis upp og labbaði út með verkefnið. Ég heyrði hana klæða sig í frammi, ég reis upp og fór fram. Ég rétt náði að kasta kveðju á hana áður en hún rauk niður stigann og út. Kveðjuorð hennar voru, “þetta er flott hjá þér”. Ég hrissti hausinn, hló og fór að klæða mig í fötin mín. Ég gekk frá prentaraherberginu og settist dauðþreyttur í stólinn minn enda klukkan orðin margt og mikið hafði gengið á. Ég hrekk upp við símann, Rósa, stóð á símanum og ég svara. Rósa sagðist vera að koma við til að skoða verkefnið og stæði niðri. Ég kvaddi hana og á meðan ég labbaði niður stigann hugsaði ég hvort þetta hafði verið draumur eða hvort þetta væri enn eitt uppátækið hjá Rósu…
verkefnaskil (partur 2)
Klukkan 21 var ég kominn aftur í vinnuna og sat einn og lagaði til nokkrar villur sem ég hafði komist að og byrjaði svo að gera forsíðu verkefnisins. Ég hafði sett músík á og naut þess að sitja einn í vinnunni og þurfa ekki að taka tillit til þess að á næsta borði væri venjulega ekki vinsælt að vera með læti, nú gat ég hækkað vel í öllu og ég naut þess svo sannarlega. Ég hafði steingleymt því að Rósa hafði ætlað að koma við þegar síminn minn hringdi. Ég lækkaði og svaraði símanum og hrökk í kút þegar ég heyrði að þetta var Rósa. Rósa var yfirmaður í deildinni í hennar fyrirtæki og hafði yfirumsjón með þessu verki þó svo að mesta vinnan lægi á okkur. Rósa var að allavega 7-10 árum eldri en ég og hafði greinilega vegnað vel í sínu starfi og ég hafði heyrt að hún byggi mjög vel og það var greinilegt á klæðaburði hennar að hún hafði yndi af dýrum merkjavörum. Þó svo að hún væri orðin svona 38 að minsta kosti leit hún svo sannarlega ekki út sem margar á þeim aldri. Hún var ein af þeim sem átti örugglega eftir að vera skutla enn þann dag sem hún færi á eftirlaun. Ég vissi ekki allveg hvernig ég átti að taka þessarri heimsókn hennar þar sem hún virtist oft vera nokkuð stíf á fundum og ég vissi ekki hvort það teldist góð vinnubrögð að sitja seint að kvöldi með bjór á borðinu, músíkina hátt stillta og ekki enn búinn. Ég hljóp niður að opna fyrir henni og hún hló þegar hún heyrði músíkina af efri hæðinni. Hva ertu að halda partý hérna… Ég afsaka mig og sagði að ég bæri bara afkastameiri svona. Hún labbaði á eftir mér upp stigann og spurði hvort ekki væri allt að klárast.. Ég sagði við hana að ég væri bara að klára það síðasta og ætti ekki nema svona 30 mínútur eftir. Hún tók sér stól og settist við hliðina á mér og spurði hvort hinn bjórinn á borðinu væri ætlaður henni.. Ég brosti vandræðanlegur og sagði já ég gat ekki skilið þig útúndan þó að ég hefði eflaust aldrei keypt neinn bjór ef ég hefði munað eftir að hún kæmi.
Hún horfði á mig laga textann og laga til myndir í tölvunnu og greinilegt að verkurinn í öxlunum var ekki eingöngu mér til ama heldur sást hann líka utanfrá því Rósa stóð upp og lagði höndina á öxlina á mér og sagðist ekki getað horft á mig leggja svona hart að mér og sagðist taka nudd að sér því að ekki veitti mér af. Ég brosti til hennar en sagði ekkert. Rósa stóð bakvið mig og nuddaði axlirnar á mér og ég vissi ekki alveg hvað var í gangi. Rósa sem alltaf hafði verið mjög beinskeitt og ákveðin á fundum stóð nú og nuddaði mig á meðan ég vann. Bara að einhver samstarfsmaður minn sæi þetta hugsaði ég. Mikið var nú gott að fá nuddaðar axlirnar og ég fann að það var þörf á því, en ég fann líka hvernig mér hitnaði við þetta og ég glotti þegar ég hugsaði til þess hvað gæti gerst meira. Rósa renndi höndunum framyfir axlirnar og niður á bringuna á mér, svo hvíslaði hún í eyrað á mér ” get ég ekki hjálpað eitthvað ” og ég stífnaði upp í orðsins fylgstu merkingu. Rósa renndi hendinni niður magann á mér og losaði um beltið á mér…. Svo færði hún sig framfyrir mig og fór niður á hnén og byrjaði að gæla við typpið á mér. Ég hallaði mér aftur í stólnum mínum og naut þess að láta þessa konu sem ég hafði litið á sem yfirmann minn í þessu verkefni totta mig í vinnustólnum mínum. Aldrei hafði mér liðið svona vel í vinnunni. Hún leit á mig og skammaði mig fyrir að vera ekki að vinna því tíminn væri naumur og því næst brosti hún. Svo færði hún sig undir borðið og togaði stólinn að borðinu þannig að ég sat líkt og venjulega nema að nú voru fullkomnar varir Rósu að gæla við mig undir skrifborðinu. Ég átti erfitt með að vinna við tölvuna en fannst það svo spennandi að vinna og vera tottaður samtímis að ég gerði mitt besta. Ég náði ekki að klára verkefnið þegar ég fann að það styttist í fullnægingu hjá mér. Ég hallaði mér aftur í stólinn á meðan ég fann fullnæginguna koma yfir mig. Rósa vissi fullkomlega hvað hún var að gera og nú vissi ég að ég varð að gjalda henni þetta og því var ég mjög spenntur yfir.
Rósa settist uppá borðið við hliðina á mér og horfði á mig klára verkefnið. Ég gjóaði nokkum sinnum augunum til hennar og sá að hún sat þarna og starði á mig og greinilegt var að hún var að bíða eftir að ég kláraði og henni fannst það örugglega ekki geta gerst nógu hratt. Mér leið nokkuð undarlega og vissi ekki alveg hvernig ég átti að vera en reyndi að einbeita mér að þessu enda bara nokkrar mínútur eftir. Rósa sagði við mig að hún væri að bíða og það væri annað verkefni sem biði mín þegar ég lyki þessu. Hún sat þannig að hún var ská fyrir framan mig uppá borðinu, Hún lagðist á bakið og ég sá skyrtuna leggjast laust ofaná brjóstin á henni. Hún var klædd í hnésítt pyls og hvíta skyrtu og hafði haft jakka utanum sem hún hafði farið úr þegar hún gekk inn. Hún var með yndislegann líkama og ég gat ekki beðið eftir að ýta á print því þá gat ég notið líkama Rósu. Hún strauk laust yfir magann á sér og spjallaði við mig um daginn á veginn á meðann ég kláraði. Ég leit á hana um leið og ég var búinn og sagði jæja nú er bara eftir að prenta þetta allt. Viltu sjá útkomuna áður en ég prenta? Spurði ég Rósu, en hún hikaði ekki einusinni heldur sagði ”nei ég held ég fari bara að klæða mig úr” og þessu kom smá glott. Ég horfði á hana hneppa skyrtunni frá rólega. Hún lá þarna á bakinu og ég færði mig til hliðar og fór að strjúka læri og mjaðmir Rósu. Hún losaði um hnappana á pylsinu og byrjaði að ýta því neðar, ég hjálpaði henni og horfði á Rósu á nærbuxunum, brjóstahaldar og með skyrtuna fráhneppta. Ég dáðist að líkama Rósu og sá að þetta var óaðfinnanlegur kroppur. Ég byrjaði að kyssa og strjúka lappirnar á henni og sleikti tærnar á henni. Hún sveigði sig á borðinu þegar ég strauk upp lærin á henni og fann að hún var orðin rennblaut. Hún greip um hendina á mér og togaði í hana svo ég fattaði að ég átti að koma ofar. Ég fann sætann ilminn þegar ég nálgaðist píkuna á henni, Ég kafaði með nefið ofaní nærbuxurnar og æstist svakalega við lyktina. Ég kyssti píkuna á henni og sleikti utaná nærbuxunum áður en ég togaði þær niður og lét þær falla á gólfið. Ég settist í stólinn minn og renndi mér uppað borðinu og togaði Rósu að borðbrúninni og ég hafði nú frábæra aðstöðu til að virða djásn hennar fyrir mér, þarna ætlaði ég svo sannarlega að gjalda Rósu það sem hún hafði nýgert við mig.
Verkefnaskil (partur1)
Eftir 2 mánaða þrotlausa vinnu sáum við á skrifstofunni loksins fyrir endann á verkefninu. Það var mikið að gera síðustu dagana fyrir okkar fyrirframgefna “deadline” en nú var dagurinn runninni upp og allt var að klárast. Ég var loksins farinn að hafa smá tíma til að kíkja á þá tölvupósta sem safnast höfðu upp síðustu 3 vikurnar frá vinum og kunningjum sem vildu fara að sjá meira af mér. Ég svaraði stutt en sagði að fólk mætti endilega hafa samband við mig eftir helgina en helgin færi í vinnuferð. Ég hafði einfaldlega hunsað alla tölvupósta sem komu ekki frá viðskiptavinum okkar síðustu vikurnar þar sem stressið magnaðist. Einn tölvupósturinn sem ég hafði fengið fyrir 3 dögum skar sig úr frá hinum. Það var póstur frá stelpu sem var að vinna hjá viðskiptavini fyrirtækisins en þennann póst hafði hún sent frá sínu eigin netfangi en ekki fyrirtækjanetfangi sínu. Yfirskriftin var “Þegar þetta er búið”
Í tölvupóstinum sagðist hún vilja fá að sjá útkomuna áður en hún yrði send úr húsi sem var morguninn eftir skilafrestinn okkar hjá fyrirtækinu. Undir skrifaði hún Róza. Ég svaraði póstinum og sagðist verða frameftir þetta kvöld að leggja lokahönd á þetta því það var ég sem sá um að setja allt í lokabúninginn. Ég átti ekkert mikið verk fyrir höndum en hafði kosið að gera forsíðu og þessháttar síðasta kvöldið þegar allir væru búnir að skila af sér sínum verkefnum. Ég sendi henni þetta og hélt áfram að vinna.
Nokkrum mínútum seinna kom svar frá henni þar sem hún sagðist vilja renna við hjá mér ef það væri í lagi. Ég svaraði henni að það væri ekkert mál hún þyrfti bara að hringja svo ég gæti hleypt henni inní húsið en það var 3.hæða hús og á fyrstu hæðinni var aðeins móttaka og kaffistofa. Ég sjálfur sat á 2.hæð en uppi á efstu hæðinni voru framkvæmdastjórn og fundaherbergin.
Dagurinn leið og allt gekk samkvæmt áætlun. Það var góður andi yfir hópnum og spennan að losna loks við þetta útúr húsinu var mikil. Við vorum 15 sem unnum við þetta og stefnan var að fara í vorferð til Oslo helgina eftir. Klukkan 18:30 fórum við öll saman að borða í nágreninu en ég var sá eini sem þurfti að fara í vinnuna eftir matinn. Allir höfði lokið sínu og sögðu í gríni við mig að þau færu bara að pakka í töskurnar og við myndum bara hittast á flugvellinum hádeginu daginn eftir því þau hefðu ekkert að gera meira, svo bættu þau við að ég vonandi næði að klára þetta svo ég gæti farið með þeim. Ég hunsaði bara þessi skot þeirra enda vissi ég að ég yrði ekki nema 2 klukkutíma að klára þetta. Við pöntuðum vín með matnum en ég passaði mig því ekki væri vel séð ef ég væri að fá mér meira en það sem fallið gæti undir “vín með mat” þó svo að aðrir væru að hugsa um að fá sér meira en það. Ég náði samt að fá þjóninn til að selja mér 2 bjóra til að taka með mér útaf staðnum.
Framhald væntanlegt
